Screenshot
Σήμερα έγινε το 6ο Πανελλήνιο Συνέδριο για το βαμβάκι στο Μουσείο Μπενάκη. Στο συνέδριο συμμετείχαν πολιτικοί, φορείς, συνεταιρισμοί, παραγωγοί και επαγγελματίες του κλάδου, οι οποίοι συζήτησαν βασικά ζητήματα που αφορούν την ελληνική βαμβακοκαλλιέργεια.
Ξεχώρισε η ενότητα «Βαμβάκι και Συνθετικές Ίνες: Η Υγεία, το Περιβάλλον και η Νομοθεσία», με εισηγήσεις από την Elke Hortmayer (Bremen Cotton Exchange) και τον Terry Townsend (Former Executive Director of ICAC), καθώς και συζήτηση πάνελ με τη συμμετοχή του Αντώνη Σιάρκου,( Αναπληρωτή Προέδρου Δ.Ο.Β.), του Δημήτρη Τσιόδρα (Ευρωβουλευτής), του Κώστα Αρβανίτη (Ευρωβουλευτής), του Σάκη Αρναούτογλου (Ευρωβουλευτής) και του Δημήτρη Σγουρου (Καθηγητή Δερματολογίας ΕΚΠΑ) υπό τον συντονισμό του δημοσιογράφου Τάσου Τέλλογλου, όπου εξετάστηκαν θέματα όπως οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις, η χρήση χημικών, τα μικροπλαστικά και το νομικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κοινό συμπέρασμα ήταν ότι η σύγκριση αυτή δεν γίνεται με δίκαιο τρόπο, καθώς οι ισχύουσες ευρωπαϊκές μέθοδοι αξιολόγησης δημιουργούν ανισότητες που επηρεάζουν την παραγωγή και την αγορά.
Η Elke Hortmayer, από το Bremen Cotton Exchange, ανέφερε ότι οι κανόνες της ΕΕ για τα κλωστοϋφαντουργικά και ειδικά το μοντέλο αξιολόγησης PEF δίνουν υπερβολική έμφαση στη φάση παραγωγής. Αυτό, όπως είπε, μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένα συμπεράσματα, όπως να φαίνεται ένα συνθετικό ρούχο πιο «φιλικό» προς το περιβάλλον από ένα βαμβακερό. Τόνισε επίσης ότι με αυτόν τον τρόπο υποβαθμίζονται ζητήματα όπως τα μικροπλαστικά και δημιουργούνται συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού εις βάρος των φυσικών ινών. Παράλληλα, αναφέρθηκε σε πρωτοβουλίες που ζητούν πιο δίκαιη αξιολόγηση των υλικών.
Από την πλευρά του, ο Terry Townsend, πρώην επικεφαλής του International Cotton Advisory Committee, υποστήριξε ότι ο πολυεστέρας δεν είναι τόσο «αθώος» όσο παρουσιάζεται. Εξήγησε ότι η παραγωγή του βασίζεται στο πετρέλαιο και απαιτεί μεγάλες ποσότητες ενέργειας και χημικών ουσιών. Ανέφερε ότι περίπου 2.700 χημικές ουσίες συνδέονται με τον πολυεστέρα, πολλές από τις οποίες μπορεί να είναι επικίνδυνες ή δεν έχουν αξιολογηθεί πλήρως. Επιπλέον, τόνισε ότι το υλικό αυτό δεν αποσυντίθεται εύκολα, με αποτέλεσμα να συμβάλλει στη ρύπανση και στη δημιουργία μικροπλαστικών.
Τέλος, επισημάνθηκε ότι οι πολιτικές βιωσιμότητας της ΕΕ επικεντρώνονται περισσότερο στο βαμβάκι και λιγότερο στις συνθετικές ίνες, κάτι που μπορεί να δημιουργήσει στρεβλώσεις στην αγορά και να επηρεάσει το μέλλον της παραγωγής.
